Новости Таджикистана, таджикские клипы и фильмы онлайн

Не много воспоминаний о легендарной группе - IQBOL

ozar713 — Fri, 10 Aug 2012 05:57:18 GMT

По просьбе одного молодого человека,который попросил написать про эту группу..
В свое время они стали популярными на всем постсоветском пространстве,все распевали их песни,как таджикские,так и русские.. Одной из самых популярных была песня "Твои глаза"
Инициатором создания группы «ИКБОЛ» является руководитель, творческий человек – Насимджон Юсупов. Название группы он придумал еще в 1993 году, тогда было просто название. Затем в декабре 1999 года – начали собираться все молодые люди. Январь 2000 года -группа в полном составе и их первое выступление 14 февраля 2000 года. О названии группы,молодые люди говорили, что это очень богатое слово, которое содержит в себе все самые хорошие качества и в дальнейшем сильно поможет. Вскоре один из участников группы скоропостижно скончался и сразу появился слух,что ребята связаны с наркотой,но как выяснилось позже,Хасан умер от нефрита..
Искандар Каландаров и Фируз Юсупов заразили своими идеями о создании новой молодёжной группы друзей и братьев. И тогда «Икбол» выступала в следующим сосотаве: руководитель Н.Юсупов,
Продюсер и автор песен –Фируз Юсупов, солисты – Искандар Каландаров , Хасан Валиев,бас-гитарист- Хусейн Валиев ,ритм –гитарист-Диловар Каландаров ,сол гитарист-Мирзо Дадоев и Насим Хакимов –национальные инструменты (по два человека из каждой семьи). Первое выступление на сцене прошло в городе Чкаловск. В том же году выпустили два альбома: «Модар» и «Ситора».
Планировали достичь высот в искусстве и мечтали оставить след в памяти людей. Выступали с концертами в многих городах Таджикистана, а также в Узбекистане. Примечательно,что Хасан и Хусейн были близнецами..
Жаль,что Худжандская группа больше не поет и не радует нас новыми песнями,кроме,как Искандара. 1-го Мая 2012 года прошел его концерт в городе Душанбе во дворце Джоми.

Хип-Хоп культура в Таджикистане. Способ самовыражения

Tue, 06 Mar 2012 20:07:39 GMT

Сегодня в мировом сообществе субкультуры играют очень важную роль в жизни людей, особенно в жизни молодежи. В мире на сегодняшний день существуют свыше 100 разновидностей субкультур. Известно, что пунктом развитие и распространения многих субкультур является Запад в частности США. Субкультуры существовали повсеместно, с древних времён и во всём мире, но благодаря Западу, они получили обширность и иной облик отличающий культуры. В наше время глобализация устроено, так что оно создаёт условия, субкультурам спокойно распространятся и развиваться по всему миру. В этом случай Таджикистан как часть мирового сообщество не может быть исключением. Потому что в Таджикистане влияние глобализационных аспектов велико и это стало причиной появления и развития, разных молодёжных субкультур.
В Таджикистане после развала Советского Союза постепенно увеличилось влияния культуры Запада и послесоветской России. Протекание информации о Западной культуре проходило через Россию в Таджикистан, получив культурно-информационную селекцию. Основным каналом протекания информации о Западной и Российской культуре являлась не только СМИ, как все считают, но и миграция людей в Россию. Можно сказать, что миграция стало причиной возникновения, а СМИ причиной развития. Это объясняется, тем, что в 90-ые годы из-за гражданской войны страну охватило кризис во всех областях. Социальные институты почти не работали, люди находились в информационной изоляции, и бедность достигло высшего уровня. Многим молодым людям не оставалось ничего, кроме как мигрировать в другие страны особенно в Россию на заработки, чтобы обеспечить семью. Вот так с увеличением миграции в Россию молодежь принёс собой капельку субкультур. А когда к 96-97ом годам, когда СМИ (в частности телевидение и радио) стало более доступным и люди стали постепенно выйти из положения информационной изоляции, субкультуры тоже стали развиваться. Таким образом, год за годом на протяжении 20 лет в Таджикистане появились и развиваются такие молодежные субкультуры как Хип-Хоп, Эмо, Готы и другие.
Самая крупная и развитая молодежная субкультура на сегодняшний день считается Хип-Хоп. Как и в других странах в Таджикистане Хип-Хоп поднялось из самых дно улиц и за короткое время из уличного хобби превратился в полноправный участник социума. Под видом Хип-Хоп культуры в Таджикистане люди обычно представляют и воспринимают рэперов, потому что это сегмент Хип-Хопа очень развито и популярно среди таджикской молодёжи. Другие отрасли Хип-Хопа в целом не очень развиты и все молодые люди кто хочет стать Хипхопером пытаются стать рэпером. Своё начало в Таджикистане Хип-Хоп берёт с 1996-97-го года. В первое время это культура развивался очень слабо из-за недостатка информации и финансовых условий. Из всех сегментов Хип-Хоп культуры начали развиваться только Диджейинг и Брейк Данс, но потом уже вслед за ними, появился рэп и первые рэп исполнители. В основном исполняли рэп только на русском и немного на английском. Здесь уже выясняется, что русский Хип-Хоп в особенности русский рэп больше влияет на развитие таджикского Хип-Хопа, чем Западный. Главным ключом такого влияния и взаимодействия является язык. Потому что большинство таджикских Хипхоперов владеют русским языком, чем английский и другие языки. Это и можно доказать тем что сейчас в области таджикского Хип-Хопа русский и таджикский язык идут на одном уровне. Почти рэперы читают и на русском и таджикском. А те, которые владеют английским и другими языками больше ориентируются на Запад и западных направлений.
На сегодняшний день по числу групп и рэп-исполнителей, которые зарегистрированы в Ассоциации Хип-Хопа Таджикистана выяснилось, что только в городе Душанбе более 167 исполнителей и 15 групп, которые занимаются Хип-Хопом. И это только в столице не считая другие города страны. Молодые люди, которые относятся к таджикской Хип-Хоп культуре это обычно молодые люди ниже среднего класса, делавшие треки о социальных проблемах, трудностях жизни, несправедливости и дружбе народов. Это является главной гипотезой, почему молодежь предпочитает Хип-Хопа, чем другие направление. Хип-Хоп для них является средством для свободы слова с тем, чтобы открыто заявлять о несправедливости, социальных проблемах и фактах который происходит в нашем обществе. Другие информационные отрасли СМИ Таджикистана в частности радио, газета и телевидение в связи с ограничением свободы слова и не выяснение о социальных проблемах не устраивают нынешнюю молодёжь. Именно и поэтому это направление для них является более предпочитаемым для самовыражения. Другая гипотеза для выбора этого направления является оптимистические принципы Хип-Хопа. По сравнению с другими направлениями таких как Эмо и Готы, которые существуют в Таджикистане, Хип-Хоп культуру выделяет его внутренние принципы, нормы, ценности и такие элементы как: свобода, справедливость, равноправие, мир, дружба народов, уважение, преодоление трудностей, жизнь, правда, факты, вера и другие. Это и является преимуществом перед другими направлениями.
Для большинство молодёжи которые занимаются Хип-Хопом это является хобби и вторым профессией. По словам Хипхоперов, заработать средство или прожить за счёт Хип-Хопа в Таджикистане это невозможно. Потому что в Таджикистане это музыкальное направление ещё не нашло своё место в таджикском Шоу-Бизнесе и кроме своей музыкальной деятельности Хип-Хопа они ещё работают в другой сфере деятельности. Предельные возраст среднего таджикского хипхопера это от 16 до 24, потом он постепенно становится представителем «Старой Школы». Здесь функционирует стратификационный механизм, который автоматически делает человека представителем Old School-a независимо от его желаний, и за оказание им услуги перед Хип-Хопом. Old School-это влиятельные люди таджикского Хип-Хопа, которые считаются основателями и развивавшим это направление. От них зависит судьбы молодых людей, которые борются за звание MC (Microphone Controller или Master of Ceremony). Эти люди в основном участвуют как судьи в соревнованиях и мероприятиях Хипхоперов. Таджикский Хип-Хоп имеет открытую форму, в него попадет каждый, независимо от пола, нации или социального статуса. Главное уметь выражать свои мысли и настроения, посредством Хип-Хопа. Внутри субкультуры наблюдается активная мобильность.
Что всё это значить?
Из всего этого можно сделать многосторонний вывод, что такую феномен как Хип-Хоп культуру в Таджикистане, нужно изучать как нечто больше, чем просто музыку или уличного хобби. Нужно осознать, что это действительно культурный слой и социальное движение, который влияет на таджикистанское общество. На сегодняшний день в Таджикистане оно развивалось до невероятного уровня и около 70% молодёжи увлекается этой культурой. Из них 50 % серьезно занимается в этой области, возраст которых составляет от 16 до 24 лет. Этот тот возраст, когда молодежь активен в творчестве в действии и чьи личности ещё не сформированы.
Другой вывод состоит в том, что нужно укрепить взаимодействие между Хип-Хоп культурой и государством. Как мы уже сказали, что большая часть молодёжи увлекаются и занимаются этим направлением. Они будут идти за этим направлением, куда бы оно ни скатилось и в этом случай нужно улучшить взаимосвязь между государством и Хип-Хопом, затем что если государство будет контролировать, помогать и взаимодействовать с Хипхоперами то он автоматически может контролировать большую часть молодёжи. Таким образом, это может дать вполне выгодные результаты Государству. Оно может пропагандировать свои идеи, планы и к тому же себя посредством этого направления в молодёжной среде. Другими словами Хип-Хоп является посредником между государством и большой части молодёжи Таджикистана.

ҶАЪФАРИ ҶАЛОЛ: «МО «ҚАСАМ»-РО БА ПРЕЗИДЕНТ НАБАХШИДАЕМ!»

X-zero — Fri, 02 Mar 2012 12:21:23 GMT

Овозхони боғуруру хушсадо Ҷаъфари Ҷалол хост макони сӯҳбати бо ӯтаъиншуда дӯкони «Ганҷина» дар назди «Хонаи матбуот» бошаду баробари ворид шудан ба ин армуғонгоҳи миллӣ ва дидани кашидадӯзиҳои нақшину осори рангин суоле дар майнам рӯ зад.$CUT$

Илҳомгоҳ? Чаро ӯ маҳз ин маконро интихоб намуд? Аз кори худ намондан ё шояд ба он хотир, ки баъди дар ҷодаҳои зимистонии шаҳр рӯ ба рӯ омадан бо миниюбкапӯшони афзун (Худо бо омадани баҳор сафи атласпӯшонро зиёд кунад) ба ин ганҷина ворид шуда, аз тамошои осори миллӣ ба ҳастии фарҳанги ғанӣ бовар ҳосил кунам? Сӯҳбати мо бо ҳунарманд маҳз аз ғурури миллӣ ва меҳанпарстӣ руҷӯъ ёфт.

- Чӣ шуд, ки шумо хоса шеваи сурудҳои меҳанпарастиро пеш гирифтед?

- Новобаста аз он, ки ту эҷодкор ҳастӣ ё не, ҳар як шахс бояд масъулият бигирад, ки ватанпараст бошад. Ватанпарастӣ рисолати якум аст. Бояд, ки мо ин сарзаминро дӯст дорем ва ин дар хуни мо аз кӯдакӣ бошад. Новобаста аз он, ки ман эҷод мекунам, санъаткор ҳастам ё сохтмончиям, бигзор касе, ки набошад, чун зодаи ин сарзаминем, бояд ҷавобгарии зиёде дошта бошем.

Ман ҳам дар қатори онҳо ҳатман бояд дар бораи ватанам бихонам. Ин қарзи ман аст. Ин қарзи ҳар яки мост ва барои ҳунарманд аз ҳама вазифаи аввалиндараҷа аст. Тамоми ҳунармандони дунё дар бораи Ватанашон хондаанд. Ҳатто дар тамоми албомҳои охирони Гугӯш сурудҳояш доир ба ватанаш аст. Охирин суруде, ки аз ӯ ман ҳаминҷо дорам, номаш «Бачаҳои Эрон» аст.

Охирин суруде, ки Муин хонду ҳоло пеши ман ҳаст, «Ману бачаҳои Албурз». Инҳо бовуҷуде, ки ошиқона мехонанд, Ватан барояшон дар ҷойи аввал меистад. Ҳар касе ин корро намекунад, намедонам, ки ӯро чӣ касе бояд ҳисобид. Аҳмад Зоҳир саропояш ошиқонаву ватанпарастона буд. Чӣ сурудҳое хонд, ки насли ҷавонро ба муборизаҳо даъват мекард.

- Бисёре аз шунавандагони Шумо дар сӯҳбатҳои сарироҳӣ садоятонро шевотар аз садои Тобиш баҳо медиҳанд. Тобиш бошад, дар як сӯҳбати матбуотӣ иддао кардааст, ки маҳз таваҷҷӯҳи Шумо ба садову овозхонии ӯ ҳангоми таҳсилатон дар як донишкадаву иқомататон дар як хобгоҳ боиси дӯстиятон шуда, ҳардуятонро ба ҳам овардааст. Воқеият чист?

- Аслан, вақте мо дар донишкада мехондем, ҳарду якҷоя бо гитар сурудхонӣ мекардем. Ҳар бегоҳ мо гитарҳои худро мегирифтему дар айвони хобгоҳ суруд мехондем. Як рӯз Тобиш омад. Бо вуҷуде, ки мо нав рафта будем, дар донишкада бо ҳам ошно шудем ва бо навохтани якҷояи гитараву сурудхонӣ қарин гардидем. Тарзи сурудхонии Тобиш ба ман бисёр писанд буд. Намедонам…

Маро бисёр мегӯянд, ки дар якҷоягӣ садоҳоятон шабеҳи якдигар аст. Аммо барои ман хондани Тобиш хеле писанд аст. Ӯ хеле олидараҷа мехонад. Ман наметавонам бигӯям, ки овози ман беҳтар аз ӯ аст. Ҳар кас овози худашро дорад, вале мо дар як сабк ҳамнаво мешавем. Он оҳангҳое, ки ман дар донишкада эҷод кардам ва баъд аз он, ягон кас ин сурудҳоро мисли Тобиш зебо нахондааст.

Ягона нафаре, ки аз ӯҳдаи хондани сурудҳои эҷодкардаи хуб тар аз ҳар кас ман мебарояд, Тобиш аст. Мисли суруди «Нарав, баҳорро набар», суруди «Боз ой, эй баҳори гулафшонам»-ро мехонад, «Ишқи ту», умуман бисёр сурдҳои дигару дигар. Ман наметавонам касеро ном барам, ки ин сурудҳоро дар пояи Тобиш хонда тавонад.

- Агар масалан бо ягон нафари дигар Шумо суруд бихонед, дар пояи сурудхонии Тобиш, бо кӣ мехостед сурдхонӣ кунед?

- Хушбахтона Толиби Абдулло ҳам сурудҳоеро, ки ман эҷод кардам, дар сатҳи хеле олӣ мехонад. Масалан суруди «Парчами нангу номи мо», суруди «Ояти худшиносӣ». Боз ҳозир сурудҳои охиронеро, ки сабт кардем, дар пояи бисёр баланд мехонад. Тарзи хондани Толиб агарчи каме дигаргун аст, вале олӣ мехонад. Ӯ бештар сурудҳои лирикӣ мехонд, аммо аз ӯҳдаи ин тарзи сурдхонӣ ҳам баромада тавонист. Ман хеле розиям.

- Аз ҳам ҷудо гардидани Шумову Тобишро ҳар гуна шарҳ медиҳанд. Аслан чӣ шуд, ки аз ҳам ҷудо шудед?

- Мо ҳеҷ гоҳ ҷудо нестем. Танҳо як муддате аз ҳам ба хотире, ки проблемаҳо зиёд буду мушкилоти молӣ, каме ҷудо шудем, то қадре дар танҳоӣ эҷод карда, баъзан сурудҳои дигари худро сабт намудем. Дар ин миён боз ҳам сурудҳои ватанӣ, ба хотире, ки баъзан ҳастанд нафароне, ки ба мо кӯмаки молӣ мекунанд, то ин ки суруд дар алоҳидагӣ бихонӣ ё бо Толиб бихонӣ ё бо Нигина. Чунки ин аз мо вобаста нест. Ин аз маблағгузор вобаста аст.

- Пас аз садо додани суруди «Қасам» ва сурудҳое бо ҳузури Президенти кишвар сару садоҳо бархост, ки Тобишу Ҷаъфар сарояндаҳои дарбориянду ин сурудҳо фармоишӣ. Ин гуна сару садоҳоро чӣ гуна қабул мекунед?

- Ин саволро тамоми мардуми Тоҷикистон медиҳанд. Аммо шумо вақте ҳамин сурудро гӯш кардед, ягон ҷойи он махсус ба шахсият буд? На суруди «Қасам», умуман ягон суруде, ки ман хондаам, фармоишӣ нест. Ин фармоиширо намедонам, ки мебарорад. Мо ҳеҷ гоҳ барои фармоиш суруд нахондаем. Инро дигарон мекунанд. Ин сурудҳо дарду рози дили моянд.

Агар суруди «Қасам»-ро бодиққат хонед, дар бораи ягон шахсият аст, мисле ки дигарон хонданд? Ҳатто номи раиси ҷумҳурро мегиранд. Ҳатто як васвасаҳои аз ҳад зиёди бемаънӣ мекунанд. Шояд ба Президент ин маъқул нест ба андозае, ки худаш ба забони ҳол омад, ки «маро ин хел таърифу тавсиф накунед, ман худамро бад ҳис мекунам, нороҳат мешавам».

Мо ҳеҷ гоҳ ин корро накардем, ҳеҷ гоҳ барои шахсият нахондаем. Мо суруди «Қасам»-ро шахсан ба як кас, ба раисҷумҳур набахшидаем. Мо дар маҷмӯъ барои ҳамин миллат хондем. Мо онро ба Ватан, ба ҳама мардуми меҳанпараст, ки хизмат ба ин сарзаминро қарз медонанд, бахшидаем. Ин ҳам бо амри Худои таъоло ончунон мавриди писанд қарор гирифт, ки дигар инро наметавон тассавур кард.

Шояд касе гуфтааст, ки ба инҳо махсус пули калон додаанд, то барои раиси ҷумҳур бихонанд. Не, ҳеҷ гоҳ ин хел набуд. Он Худобарост ҳамин хел ба шабу рӯзи қасами раисҷумҳур рост омад. Воқеан аҷиб ҳам буд. Ҳамон шеър бо қасами раисҷумҳур ва рӯзаш мувофиқат кард. Ин дар фикру хаёли мо ҳам набуд.

- Овозхони ба қавле «дарборӣ» будан фаъолияти сарояндаро то куҷо маҳдуд мекунад? Умуман сарояндаи дарборӣ метавонад озод бошад?

- Барои ман аслан писанд нест, ки ҳунармандони ҳатто шинохтаву ҳама унвонҳоро сазоворшуда мадҳия мехонанд. Ин аст, ки дар назди раисҷумҳур худнамоӣ бикунанд. Аслан ин дар хуни ман ҳеҷ гоҳ нест. Барои ман аслан ин кор маъқул несту шояд барои дигарон ҳам. Шояд барои як гурӯҳи одамоне, ки дигаргуна тарбия ёфтаанд, писанд бошад ва бисёриҳо ба ҳамонҳо тақлид мекунанд, аммо ман ҳеҷ гоҳ ба касе тақлид намекунам. Соиби бузургвор мегӯяд:

Дар гардишем мо ба сари худ чу офтоб,

Монанди соя пайравии кас намекунем.

Як баҳсҳое дар ҷомеа бархоста буд, ки Суруди миллии мо чандон бозгӯи ормонҳои миллӣ нест ва тағйир мехоҳад. Баъзе пешниҳодҳое ҳам буд, ки месазад масалан шеъри Бозор Собир «Аз хуни Сиёвушем» ё шеъри зиндаёд Искандари Хатлонӣ «Дар хуни ман ғурури ниёгон нуҳуфтааст» Суруди миллӣ бошад…

- Дуруст аст. «Дар хуни ман ғурури ниёгон нуҳуфтааст» шеъри олитарин аст, ки дар Эрон онро дар китоби дарсӣ мехонанд. Агар аз ҳамин ду шеъри зикршуда ба Шумо ҳамчун тараннумгари сурудҳои меҳанпарастӣ бипурсанд, ки кадомеро чун Суруди миллӣ шоиста медонед, кадомиро интихоб мекардед? Кадоме метавонад Суруди миллии мо бошад?

- Ман ба ин савол ҷавоб дода наметавонам. Бигзор инро халқ ҷавоб диҳад. Ман ба ин ҳақ надорам. Агар ба халқ писанд аст, танҳо бояд ба овоз бимонанд, то он вақт ҳақиқат рӯ бизанад. Агар ҳозир ман бигӯям, ин назари як шахс аст. Аслан суруди «Ғурури ниёгон» дар сатҳи бисёр олӣ асту шеъраш ҳам. «Қасам» ҳам хеле суруди олист. Инҷо бисёри мардум ҳатто «Қасам»-ро ҳам пешниҳод мекунанд. Ин хел бигирем, чандин суруди ватанпарастӣ ҳаст. Аммо суруди Искандар дар сатҳи хеле баланд аст. Бубинед:

Пиндоштӣ, ки решаи пайванди ман гусаст,

Дар синаам ҳазор Хуросон нуҳуфтааст.

Ҳатто эрониҳо ба ин қоиланд. Ман муҳоботро бад мебинам, аммо худи Алиасғари Шеърдӯст дар шоҳидӣ ба оғои Силоҳшур – коргардони филми Ҳазрати Юсуф гуфт, ки «ин Ҷаъфари Ҷалол – ҳунарманди саршиноси Тоҷикистон, ки сурудҳояш ҳамеша дар сафорати мо танинандоз мегардад» ва иқтибос овард, ки «Дар хуни ман ғурури ниёгон нуҳуфтааст».

- То куҷо шеъру суруди ватандӯстона ва тарзи хондани сароянда мардумро меҳанпараст мекунад?

- Оҳ, барои ин мардумамон чӣ қадар сурудҳое эҷод накардем. Як гурӯҳаш, бале, бисёр дилаш месӯзад, аммо дар маҷмӯъ, зиёдаш бепарвоянд. Ман аз ин бепарвоӣ азоб мекашам, ки барои чӣ ин миллат ин қадар фориғбол аст? Шояд ба гуфтаи Гулрухсор, ки «баъд аз ҳаштод соли тамоми тӯли аср ва баъди 80 соли шӯравӣ касе дар пояи Ҷаъфару Тобиш оҳанги саропо дар сатҳи миллӣ эҷод накарда буд».

Аммо инҳо ин сурудҳоро оддӣ қабул накунанд. Мо дар инҷо ин қадар барои дӯст доштани Ватан дар андешаему мегӯем, аммо мардум ҳамарӯза мераванд писаронашонро дар литсейҳои туркӣ дохил мекунанд. Ман намефаҳмам, ки чи гуна кӯдакатро метавонӣ ба дасти ғайр дод? Ана худат, духтарчаатро аз кӯдакӣ метавонӣ ба як бегона супорӣ? Ҳақ надорем!

Имрӯз тарбиятгару муаллимон турк шудаанд. Ин як паст задани қадри муаллими тоҷик аст. Ман аз ин розӣ нестам. Ман розӣ нестам, ки чаро ин миллат ба бегонагон такя кардааст? Мо ҳақ надорем насли навамонро ин гуна тарбия кунем. Баъд, он гуфта, ки «Пиндоштӣ, ки решаи пайванди ман шикаст, Дар синаам ҳазор Хуросон нуҳуфтааст» чӣ мешавад?

Ҳазор Хуросон гуфта, шоир ҳар як ҷавони моро дар назар дорад. Аммо баъди ин гуна таълимдиҳӣ инҳо ҳамаашон мешаванд пантуркист. Ӯ ҳеҷ гоҳ баъд тарафи моро намегирад, чун ба шуураш таъсир мегузоранд. Инҷо кӯдак, тоҷикбача омадааст, бо ман ба шеваи туркӣ гап мезанад, чун шуурашро расво кардаанд.

- Дуруст аст, ки Шумо бо нишони эътироз дар барноми консертие, ки барои омадани актёрони филми «Ҳомиён» доир шуд, иштирок накардед?

- Бале, ман дар ин барнома бо нишони эътироз иштирок накардам. Ба ман гуфтанд, ки 100-200 доллар пулат медиҳанд. Ман гуфтам, ки «ҳеҷ гоҳ намеравам ва ба ҳеҷ пуле!». Касе дар ҳамон ҷо иштирок кардааст, ба ӯ нафрат дорам. Бори дигар баланд мегӯям: Дурӯғ аст, ин ки мегӯянд «инҳо ягон ғаризаи зиддитоҷикӣ надоранд», дурӯғ аст!

Дар солҳои 20-ум беҳтарин писарони ашрофзодаҳои Бухороро гирифта бурда, тоҷикони асилии асрро дар Истамбул ҳамин гуна дарс доданд, пантуркист карданду омаданд пойтахтҳоямонро кашида гирифтанд. Он замон як гурӯҳе буду ҳамонҳо ҳам бачаҳои сарватмандон буданд. Ҳозир дигар ба онҷо намеравем. Ҳоло омада дар сарзаминамон, дар хонаи худамон муаллимамон шуданд.

Инҳо омада дар хонаи худамон моро дарс медиҳанд. Барои чӣ муаллими тоҷики худам дарсам надиҳад? Муаллиме, ки дар донишкадаҳои бузурги Русия хонда буд. Барои мо Русия наздиктар аст аз ин туркгароӣ. Ине, ки мегӯянд ҳунармандони бузурганд, сафсата аст. Ман ҳамин филмро дидам. Як порчаашро дар хонаи апаам ба ман нишон доданд, ки «тағоӣ бубин, ҳо вохӯриашон аст». Гуфтам, ки «Хайр, монедаш».

Ман дар ҳаминҷо ғайр аз ниқобпӯшиву автомат чизе надидам. Ман намедонам барои чӣ шуури ин миллат ин қадар паст аст, ки ҳамин хел филмҳои пастро қабул дораду вақте филми баландпоя бошад, қабулаш намекунад. Ман дар тамоми филми Ҳазрати Юсуф гиря кардам. Барои он, ки саропо ишқ аст, саропо насиҳат аст. Инҷо ноумедӣ нест, то охирин умед падараш роҳи писарашро мепояд.

Ин аст санъати баланд. Ин филмро аз тариқи моҳвора тамоми дунё диду бо забони худаш таҳқиқ кард. Испаниягиҳо чени мо беақланд, ё ҷопониҳо? Инҳо бо забони худашон тарҷума карда, нишон дода истодаанд. Ягон давлати пешқадам филми туркӣ, ҳамин «фалшивка»-ҳоро тамошо намекунад.

Ман намедонам ин миллатро чӣ бало шудааст, ки танҳо чизҳои камарзиш тамошо мекунад. Ман аз ин розӣ нестам. Инҳо то ҷое аз асл дур шудаанд, ки оварда дар хонаи худамон муаллимамонро турк кардаанд. Чӣ гуна мешавад, ки маорифро бигириву ба дасти бегона бидиҳӣ? Ин хел несту набояд бошад. Ман намедонам, намефаҳмам… Ё ман девона шудаам?

- То ҷое медонем, Шумо таваҷҷӯҳ ҳам доред ба соҳаи кино. Масалан дар филми «Пайванди шикаста» қаҳрамони яке аз нақшҳои асосӣ ҳам ҳастед. Мушкили асосии костагии синамои имрӯзаи тоҷикро дар чӣмебинед?

- Бале, ман дар ин филм нақш офаридам ва бо вуҷуди ҳама камбудиҳояш, ки ба худам маъқул нест, ба мардум писанд шудааст. Барои он, ки дар он хислати асли мо – кӯҳистони тоҷикӣ буд. Асоси ҳама ин камбудиҳо маблағ аст. Филм мегиранду маблағ нест. Агар ягон маблағе касе кӯмак кунад, ҳамонро ҳам хоки даҳан мекунанд?

Ягонтаашро хуб сарф намекунанд. Масалан ман дар ҳамон филм саропо норозӣ будам. Либосҳо ба андозаи ман набуданд. Ба ман ҳамеша ин либосҳо халал мерасонд. На куртааш, на дигараш ба андозаи ман набуд. Ягон чиз барои ман дар ин филм дӯхта нашудааст. Ман ҳамаашро худам пайдо кардаму он чизе, ки мегирифтам аз театр ё мағоза ё ҷойи дигар, ҳамааш барои ман намешуд.

Мегуфтам, ки биёед ба андозаи ман дӯзанд. Мегуфтанд, ки не, мо сум надорем. Ҳатто ман аз ҳамон 600 сомоне, ки ба ман доданд, безорам. Ба ман як пули ночиз надиҳанд. Ақаллан як тоқӣ, як сару либосе, шароите муҳаё мекарданд, ки филм дар сатҳи нағз биёяд. Ҳамин ҳам набуд. Якум, маблағ нест. Баъд, коргаронҳо дурӯғинанд. Дар инҷо коргардоне даркор, ки миллатдӯст бошад ва худашро фидо кунад.

Ин хел нест, мисле ки Кимёгаров, Давлат Худоназаров ё Маргарита Қосимова буд. Ин нафарон ба хотири ҳунарашон ҳама чиро фидо мекунанд, аз худашон ҳам маблағ мегузаронанд. Коргардонҳои дурӯғин бошанд, танҳо ҳамин, ки як маблағи будагиро ғорат кунему як филм барорем. Ин хел филмнаворгирӣ намешавад. Ин филмашон мисле, ки дар бораи Мавлои Балхӣ филм карданд, як масхарабозӣ буд.

Умуман, то оне, ки шуури моро тағйир надиҳанд, моро ватанпарасти асил накунанд, ки бигӯем «Мо тоҷикем!», дар ҳақиқат, бе шайтонӣ, ана ҳамон вақт баъд миллат бузург мешавад. Мисле, ки мегӯяд «ман иронистам». Кунҷи дунё, дар Автралия аст, мегӯяд «ман иронистам». Бикушаш, забонашро гум намекунад. Ана баъд Эрон аст, ки паҳновар мешавад, пеши касе сар намефарорад.

- Аслан чӣ мепайвандад Шуморо бо ин мағозаву ҳунарҳои мардумӣ? Тиҷорат? Ин хеле аҷиб аст…

- Асосан ман аз кӯдакӣ ҳама чизҳои қадимаро дӯст медоштам. Акнун, ки дигар аз дасти мо коре намеояд. Аслан, ки дар хизмати аскарӣ будему дар хизмати Модар Ватан будан таҷрибаи хуб аст. Ман метавонам кори сохтмон ҳам бикунам, ҳам дар роҳу дар ҳар кори вазнин ҳам. Аммо ҳоло бояд сурудҳоямро ба мардум пешниҳод бикунам.

Ин кори ҷисмонӣ нест, заҳмати фикрӣ асту аслан заҳмати фикрӣ қимматтару арзишмандтар аст ва хеле вазнин ҳам ҳаст. Ман ҳоло барои мардум бояд заҳмати фикриямро бирасонам. Баъдан ин мағоза ҳама мероси қадимаву ҳунарҳои аҷдодии мост. Ии ҳама арзиши миллии мост. Ҳамаи ин худ кори эҷодӣ аст. Ман аз бекорӣ меоям ҳамин ҷо мешинам. Шояд касе чизе бихарад, ин ҳам барои ман фоида дорад, ки меравам як корамро анҷом медиҳам.

Инҷо ба ғайр аз корҳои эҷодӣ дар хона сад мушкили дигар аст. Боз инҷо одамони бузург, шахсони бофарҳанг медароянд ва ман онҳоро мебинаму сӯҳбат мекунам. Маро дида ҳайрон мешванд, ки ту дар инҷо чӣ кор мекунӣ? Хориҷиҳо меоянд, ки ман онҳоро тавассути ин осор бо маданияти худамон ошно месозам. Садҳо нафар ба ман ин саволро аз кулли Тоҷикистону хориҷа медиҳанд, ки чӣ мекунӣ? Инҷо бароям як умедгоҳ аст.

- Худо ба ҳама нияту умедҳоятон бирасонад. Ташаккур барои сӯҳбати самимӣ!

Меҳронаи Сабо, «Ману ту»

ШАҲРОМИ АБӮБАКР: «ХУШБАХТАМ, КИ БА ОРЗУЯМ РАСИДАМ»

X-zero — Wed, 15 Feb 2012 04:42:57 GMT

Шаҳром ба хониши булбуле шабоҳат дорад. Таронаҳояшро шунида кас аз чи гуна моил шудани худ бехабар мемонад. Сурудаш дар дил лона мегузораду одамро хаёлан ба дунёи ширину рангини орзу мебарад.

Як ҷаҳон роз дорад таронаҳояш ва ҳамин хислати сурудҳояш дунёи ҳунармандро низ мармуз гардонида боиси паҳн гаштани овозаю ҳангомаҳо атрофи номаш мегарданд. Бо нияти бардоштани парда аз рӯи асрори зиндагиаш мо бо ин марди ҳунар муҳоварае доштем ва инак, фишурдаи сӯҳбатамонро пешниҳоди хонандагон мегардонем.

-Шодам, ки ин лаҳза бо Шаҳромҷон дар гуфтугӯем.

-Ташаккур, лутфи шумо зиёд аст.

-Дар оилаи ҳунарманд тавлид шудану бузург гаштан хоҳу нохоҳ инсонро ба эҷоду ҳунар мекашад, маҳз ҳамин чиз боис гашт, ки Шаҳром ин ҷодаро интихоб кунад ё асрори дигаре ҳам дорад овозхон шуданатон?

-Санъати амакҳоям вуҷудамро аз ишқи овозхонӣ саршор намуда билохира маро сароянда намуд. Хушбахтам, ки ба орзуям расидам ва маро дар ин пайроҳа чун як ҳунарманди ҷавони замони истиқлол мешиносанд.

-Барои муваффақ шудан барои санъаткор чӣ муҳим аст?

-Ҳунари воло ва содиқона меҳнат намудан ду боли қавие ҳастанд, ки санъаткорро ба қуллаҳои баланди ҳунар мерасонанд.

-Дар кадом мавзӯъ сурудан ба худи Шаҳром бештар писанд аст?

-Дар ҳама мавзӯҳо, зеро матну оҳанги хуб зуд ба дил менишинад. Санъаткор бояд ба мазмуну муҳтавои матн зиёд диққат диҳад. Он вақт ҳам худаш ва ҳам мардум аз сурудаш лаззат мебаранд.

-Дар хусуси суруди «Лайлӣ» мехоҳам қисса кунед, чунки ба мухлисон зиёд писанд омадааст.

-Ин таронаро аввалин маротиба Фарҳоди Дарё сурудааст. Падарам 22 сол пеш онро хондаанд. «Лайлӣ» аз кӯдакӣ ба ман хело писанд буд ва билохира ин сурудро бо оҳанги мувофиқ дар рӯзи Соли Нав сурудам.

-Шаҳром, овозае ба гӯшамон расид, ки оиладор шудаед?

-Ин хабар овозае беш нест, вақташ, ки расид «Оила»-ро албатта ба тӯям хабар мекунам.

-Чи гуна духтарро меписандад Шаҳром?

-Худотарс ва поквиҷдон бошад. Барои ман фарқ надорад, ки духтар маълумот дорад ё на.

-Агар шуморо ба ягон филм даъват кунанд, розӣ мешавед?

-Дар филми «Убури Сангин» бо Таҳмина Раҷабова нақш офаридам. Акнун мехоҳам дар ягон филми ҷаддидтар нақш офарам.

-Баҳор мерасаду эҷодкоронро боли илҳом мебахшад…

-Ман аз ҳозир ба баҳор омодагӣ дорам, зеро дар дилам баҳор шукуфтааст. Албоми навамро омода кардам ва нақша дорам, ки рӯзҳои наздик бо як барномаи консертӣ хотири мухлисонамро шод гардонам.

-Таронаи «Танини Зулфиқор» хеле самимӣ баромадааст. Эҷоди худи Шаҳром аст?

-Оҳангаш моли бародар Аскар аст, суханонаш аз устод Назри Яздон. Бо кӯшиши бародарам Остон ва дасгирии падарам ин суруд тавлид гашт.

-Зиёд мехоҳам хислати шуморо дар муҳити хонавода донам.

-Ростӣ, чӣ ҷавоб диҳам, намедонам (механдад, беҳтараш худамро таъриф мекунам). Ҳар чи чеҳраам дар саҳна ба мухлисон мегӯяд, дар хона ҳам ҳамон гуна ҳастам.

-Шаҳром низ мисли баъзе ҳофизон мағрур аст?

-Кибру ғурур хислатест, ки обрӯи инсонро дар ҷомеа паст мекунад. Хушбахтона аз ин пироҳан вуҷуди ман орист.

-Муносибати Шаҳром бо хурналистон чӣ гуна аст?

-Чигунае, ки онҳо бо ман муносибат кунанд, ман ҳам ҳамон хел муносибат мекунам. Шукри Худо то имрӯз рӯзноманигорон маро ба рӯйхати сиёҳ дохил накардаанд.

-Ҳофизон гоҳо гила мекунанд, ки овозаҳоро журналистон аз пеши худ паҳн мекунанд…?

-Дар ҳақиқат баъзе журналистон аз пеши худ чизе рост ояд, менависанд ва ин ба иззати нафси мо, ҳофизон мерасад. Фикр мекунам, ки ҳайати эҷодии шумо чунин нест, чунки то имрӯз дар хусуси ман чизе, ки ҳаст, ҳамонро навиштаанд.

-Муваффақ бошед, Шаҳромҷон!

Мусоҳиб: Рустам Азимов, «Оила»

Mc ManuMiX - он же Aбдусаломов Манучер Бахришодоевич

manumix — Fri, 10 Feb 2012 18:09:49 GMT

Aбдусаломов Манучер Бахришодоевич – Dj музыкант он же Mc ManuMiX Талантливый музыкант певец – Памирец из Таджикистана. Родился Манучер 24 февраля 1988 года в г.Нурек Республики Таджикистан. $CUT$

Увлечения музыка. В биографии Манучера было предопределено. Его отец также музыкант поэт, мать – педагог , а дедушка великий поэт в котором в Нуреке улицу, Уже с 14 лет маленький Ману начал заниматься и осваивать музыку, а в 18 лет он уверенно стал осваивать оттачивать свои навыки в своём творческом деле, и в этом же году он начал пробиваться в клубы ночной Москвы, Стиль Манучера складывался из двух составляющих: это Disko Haus, Pop Haus, Hause, RnB Rap. Ману было два годика когда он приехал в столицу Москвы,и после этого не разу не был на родине т.к. он тут заканчивал школу и заканчивает университет, в его творчестве очень много композиций начиная от треков собственных заканчивая до ремиксов…Первое его выступления было в школе 16 лет, когда он был там постоянным резидент Dj.

Маленькая коллекция миксов:

Другие ссылки ManuMiX:

http://volnorez.com/manumix "Радио Онлайн"

http://sprashivai.ru/ManuMiX "Спрашивай"

http://www.facebook.com/profile.php?id=100003039386154

http://tajrap.ru/publ/biografija/2 " Taj.rap"

http://vkontakte.ru/msmanumix Хуш Омадед

http://manumix.pdj.ru/ "Промо"

http://www.odnoklassniki.ru/#/manumix

http://twitter.com/Manumix88 " Твиттер"

ЗУЛАЙХО МАҲМАДШОЕВА: «МАНИЖА БОНУЕСТ, СОҲИБИ ДИЛИ СОФУ БЕКИНА»

X-zero — Thu, 26 Jan 2012 11:24:13 GMT

Зулайхо 9-уми сентябри соли 1993 дар ноҳияи Фархор чашм ба олами ҳастӣ боз намудааст. Мактаби миёнаи рақами 1-и он ҷоро хатм намуда айни замон сокини пойтахт аст. Вақте ӯ суруди «Ватан»-ро рӯйи саҳна сароид, ҳама ангушти ҳайрат газиданд, ки Манижаи Давлат дубора ба саҳнаи ҳунар баргаштааст.

Зеро ӯ мисли Манижа зебо аст ва зебо суруд мехонад. ӯ меҳри беандозаи нисбати Манижа $CUT$доштаи мардумро боз ҳам афзунтару бедортар кард. Ҳаводорони сабки Манижа ин духтараки нозукандоми шаҳлочашмро дар рӯйи саҳна дида фараҳманд аз он буданд, ки он садои ошнову ба дил наздик боз садо дода қалбҳои ташнагони савту навои Манижаро андаке бошад ҳам таскин мебахшад.

Зеро меҳри суруди Манижаро ҳамеша дар дил доштанду мепарастиданд. Инак Зулайхо мисли Манижа рӯйи саҳна омада дилҳои мардуми ҳунардӯстро мунаввар месозад. Мухбири мо бо ин духтараки наҳифпайкари соҳиби садои махмалин ҳамсӯҳбат гашта, фишурдаи онро пешкаши хонандагони азизи ҳафтаномаамон месозад.

-Имрӯз фикр мекунам, ки шумо бо ҳунари овозхониатон мардумро қоил кардани ҳастед?

-Санъаткор шудан орзуи кӯдакиам буд. Ҳамеша машқи сурудхонӣ мекардаму дар олами орзуҳо парвоз доштам.

- Мусиқии ба дил наздикатон?

-Ҳамаи он мусиқиҳое, дар он суруди Манижаи Давлат садо медиҳад.

-Бисёриҳо бар он ақидаанд, ки шумо аз ҳар ҷиҳат ба Манижа Давлатова монанд ҳастед, худатон чӣ ақида доред?

-Бале, ба ман ҳам мегӯянд, ки ҳатто гапзаниам ба ин бонуи нотакрори ҳунар монанд аст. Нигоҳҳоят низ кам-кам монанд аст, мегӯянд. Манижаро бо тамоми дил дӯст медорам. Сабку услуби сароиданашро мепарастам. Шояд аз меҳру ихлоси беандоза доштан ба ӯ як андозае монанд гашта бошам. Агар заррае ба Манижа монанд бошам, боиси ифтихорам аст.

-Сабки ӯро пайравӣ мекунед?

-Рости гап дар аввал пайравӣ карда ҳатто сурудҳои Манижаро мехондам. Ҳоло бошад мехоҳам ба худ монанд бошам. Ӯро устоди маънавии хеш меҳисобам.

-Шояд ба Манижа писанд нест ин монандӣ?

-Не, баръакс, ӯ хеле хурсанд аст аз ин монандӣ ва баъзан дар ҳайрат низ ҳаст. Ӯ ҳатто маро дастгирӣ мекунад ва хеле зиёд орзу дорад, ки маро рӯйи саҳна бубинад. Ба наздикӣ бароям сурудеро тақдим намуд.

- Чӣ суруд аст он?

-Ин суруд «Марав-марав» ном дошта, ба қалами Орзу Исоев тааллуқ дорад. Ва дар рӯзи зодрӯзам – 9-уми сентябр аз тарафи устодам Манижа Давлатова тақдим карда шуд.

- Пас шумо ҳам зодаи истиқлолед?

-Оре, барои падару модарам тӯҳфаи идона ҳастам.

-Барои мухлисону ҳаводоронатон низ. Шояд Манижа овозаи монандии шуморо шунида суроғатон намуд?

-Не, ман худам хеле вақт Манижаро ҷустам. Орзу доштам, ки як бор ӯро аз наздик дида, дуо бигирам ва нисбаташ меҳру ихлоси зиёд доштанамро изҳор намоям. Ниҳоят ба мақсади дилам расидам. Зеро Манижа соҳиби дили бузург аст ва ҳар кас наметавонад ба ӯ баробар шавад. Охир бисёриҳо ба худ андаке монандро бубинанд нороҳат мешаванд.

Аммо Манижа маро бо меҳрубонӣ пазируфт ва бо як самимияти ба худаш хос дастгириям намуд. Ҳоло барои таҳия гаштани албоми нахустини сурудҳоям низ дасти инояти хешро дароз хоҳад кард. Манижа бонуест, соҳиби дили софу бекина ва бо он ҳама шӯҳратёрӣ, инсони хоксору самимӣ ва дилёбе ҳаст. Ман фикр мекунам, ки сабаби маҳбубияти ӯ то имрӯз байни мардум ин дорои чунин хислатҳои инсонӣ буданаш аст.

- Дар кадом маврид аз худ қонеъ мешавед?

-Он замоне, ки албоми сурудҳоямро таҳия созам, дар ҷодаи ҳунар мисли Манижа муваффақ гардам, байни мардум шинохтаву маҳбуб гардам, тавонам барои мардуми азизам хизмати шоистае бикунам, оилаи солим барпо намоям ва ғайраву ҳоказо. Ба фикрам инсон ҳеҷ гоҳ аз худ қонеъ намегардад.

- Кадом хислати айёми кӯдакиатон то имрӯз боқист?

-Ҳурмати аз худ бузургонро ба ҷо овардан ҳамеша бо ман аст.

- Шояд падару модаратон мехостанд, ки ягон касби дигарро соҳиб бошед?

-Албатта, модари ман – Раъно Маҳмадшоева мисли ҳамаи модарон орзу доштанд, ки маро дӯзандаи моҳир бубинанд. Аммо шавқу ҳаваси беандоза маро нисбати ҳунар эҳсос намуда бароям дуои нек доданд ва дастгиру мададгорам ҳастанд.

-Агар хато накунам суруди «Ватан» Зулайхоро байни мардум муаррифӣ кард. Онро кӣ эҷод кардааст ва ҳангоми сароиданаш шуморо чӣ ҳиссиёте фаро мегирад?

-Ин шеъри шоира, сарвари Кумитаи бонувони ҳукумати ноҳияи Шоҳмансури пойтахт, Гулбаҳори Мардон аст. Тамоми буду набудам ва меҳри беандозаам нисбати ин Ватани азизу муқаддас дар ин суруд ифода мегардад. Агар бо ин суруд муҳаббати хешро изҳор карда, то ба дили мардум расонида тавониста бошам, сарбаландам.

-Бо шумо ҳамкорӣ кардан осон аст?

-Бисёриҳо бо як дидан хислати маро меписанданд, яъне метавонам зуд дар дилҳо ҷой бигирам. Дар бораи ҳамкорӣ бошад, то ҳол касеро аз худ норизо надидаам. Метавонам дӯсту ҳамкори боэътимоде бишавам.

-Расман машғули коре ҳастед?

-Аввал ният дорам, ки Консерваторияи миллиро хатм намоям, сипас ба кори доимие машғул хоҳам шуд.

-Ташаккур барои сӯҳбати гуворо.

-Ба шумо қаламкашон низ дар кору эҷодатон барору тавфиқро хосторам.

«Дилкушо»

ОЁ ФАРЗОНАИ ХУРШЕД АРӮСИ ҶОНИБЕК МУРОДОВ АСТ?

X-zero — Thu, 26 Jan 2012 10:53:41 GMT

Cуруду мусиқӣ ба кас рӯҳу илҳоми тоза бахшида, хастагиро дур месозад. Аз ин ҷост, ки ҳар яки мо ҳамеша таваҷҷӯҳ ба тарона ва мусиқии форам дорем. Пӯшида нест, ки ҳар нафари мо тариқи гӯш кардани таронаҳои ҳунарманди писанди диламон худро аз ғаму дард раҳо намуда, ба дунёи орзуҳои ширини ҷавонӣ, дунёи пурфасонаи ишқу муҳаббат ворид мешавем.$CUT$

Ҳарчанд, ки дар кишварамон сарояндагони зиёде рӯи саҳнаи ҳунаранд ва ҳар лаҳза боз шумори онҳо рӯ ба афзоиш дорад, вале гумон мекунам, ки ҳар нафар сарояндаи писанддидаи хешро дорад ва пайваста таваҷҷӯҳ менамояд ба тарзи хониши ӯ, сару либос, ҳаракат ва таронаҳои дилангезаш.

Ман ҳамчун як шунаванда, ки хеле зиёд ба савту наво таваҷҷӯҳ дорам, аз миёни ҳунармандони зиёди Тоҷикистон ҷавони хушсадо, овозхони маҳбуби дилҳо, оне, ки ҳамагон мешиносадашу таронаҳои саршор аз муҳаббаташро гӯш мекунанд, Ҷонибек Муродовро зиёд дӯст медораму ошиқи садояш ҳастам.

Вақте ӯ дар саҳна ҳунарнамоӣ мекунад, ман аз шодӣ қабат- қабат гӯшт гирифта, хушҳол мешавам, охир, ин ҷавони соҳибистеъдод хеле зебою гуворо мехонад, ҳаракатҳояш бошанд, касро ба ӯ ҷалб месозанд. Ӯ воқеан ҳам, ҳунарманди хуб аст, садои ширину гӯшнавоз дорад, дар саҳнаи тоҷик сарояндаи тасодуфӣ нест. Аз ин ҷост, ки муҳаббати зиёди мардумро низ соҳиб гаштааст, вагарна…

Ҳамарӯза мешунавему мебинем, ки ҳунармандони ҷавон ба саҳна қадам ранҷа намдудаю сурудхонӣ мекунанд, аммо на ҳамаи онҳо меҳру самимияти халқро мушарраф мегарданд, барои дар дилу дидаҳо ҷо ёфтану ҳаводорони зиёдро соҳиб гаштан, ҳунари асил даркор. Ҷонибек бошад, ҳунари хуб дорад. Ҳар вақте таронаҳои ӯро, аз ҷумла суруди «Нигорам»-ро гӯш мекунам, гумон мекунам, ки ӯ барои ман сурудааст, дар асл вай ҳунарманд асту дар кадом мавзӯе хоҳад суруд мехонад.

Хуб, мақсад аз нома нигоштанам таърифи ин ҳунарманд нест, балки ҳангомаҳои вақтҳои охир вирди номи ӯ паҳншуда маро каме ба ташвиш овардаанд. Пештар, вақте бо Шабнами Сурайё якҷоя бадеҳа мехонданд, мардум мегуфтанд, ки байни онҳо ба ҷуз ҳамкорӣ боз дигар муносибатҳои шахсӣ низ мавҷуд аст, аммо ба ин бовар намекардам, зеро хуб медонам, ки вақте ин ё он нафар миёни мардум каме маҳбубият пайдо мекунад, хоҳ нохоҳ вирди номи ӯ овозаҳои зиёд паҳн месозанд.

Тавре ба ҳама маълум аст, бо гузашти вақт, шояд гапу хабари мардум сабаб шуд, ки ин ду ҳунарманди хуб аз ҳамдигар ҷудо шуда, роҳи хешро дигар намуданд. Аммо ба наздикӣ дар як маърака шунидам, ки гӯё Ҷонибек Шабнамро «кидат» кардаю ба Фарзона часпида бошад, яъне минбаъд бо ин бонуи ҳунар мемонад. Бовар кунед, аз шунидани ин гапҳо ғамгин шудам, охир, Ҷонибек бо Шабнам дуэти хуб буданд, на бо Фарзона. Илтимос ба ҳамин масъала равшанӣ андозед, қаблан сипосгузорам.

Нигора, аз шаҳри Душанбе

Ҷавоби Ҷонибек Муродов: - Қаблан ба шумо Нигорабону як ҷаҳон ташаккур мегӯям, ки чунин суханони пур аз меҳрро нисбат ба ман рӯи коғаз овардед, зинда бошед. Бовар кунед, ман бо шумо барин мухлис фахр мекунам ва дӯст медорам ҳама он нафаронеро, ки маро эҳтиром менамоянду ҳунарамро қадр мекунанд.

Ҳаргиз фаромӯш насозед, ки ман ҳамеша бо шумоям ва ҳама кӯшишу заҳмат ва эҷоди таронаҳоям барои шумо, азизони дилам аст, шукр мекунам, ки шумо, мухлисонамро дорам. Дар мавриди овозаҳои паҳншуда бошад, гуфтанӣ ҳастам, ки ҳеҷ гоҳ ба гапу хабари бардурӯғ дода нашавед ва бовар ҳам накунед, зеро ман ҳунармандам ва хоҳу нохоҳ дар бораам суханони беасос зиёд паҳн мекунанд, ки аз ин ғамгин нестам, баръакс, шодам.

Зеро вақте номи туро мегиранд, вақте дар маърака ё умуман ҷое туро ғайбат мекунанд ё вирди номат ҳангома паҳн месозанд, пас ин нишони он аст, ки мардум нисбат ба ту бетаваҷҷӯҳ нест. Бо Шабнам кам бадеҳа хонданамон бошад, маънои онро надорад, ки мо тамоман ҳамкорӣ надорем, не, албатта ҳамкорӣ дорем, вале мисли пештара не. Муносибатам бо Фарзона низ танҳо дар доираи ҳамкорист, аз ин беш нест. Ӯро чун хоҳар дӯст медораму эҳтиром мекунам.

Омодасоз Дилангез, «Зан ва мард»

«ФАРЗИН» ПРОДЮСЕРИ МУСИҚАВИИ ФАРЗОНАИ ХУРШЕД

X-zero — Thu, 12 Jan 2012 18:13:29 GMT

Ҳабиб Ҳакимов роҳбари гурӯҳи «Фарзин» аст. Ин гурӯҳ то имрӯз чор албоми худро дастраси ҳаводорону мухлисонаш гардонидааст. Роҳбари ин гурӯҳи овозадор, ҳамчунин, як албоми яккаи худро бо номи «Сояҳо» соли 2008 ба фурӯш бароварда буд.

Феълан, гурӯҳи «Фарзин» албоми ҷадидеро бо номи «Опс-Опс» омода намудааст, ки рӯзҳои наздик ба дасти мухлисонаш хоҳад расид. Дар ин албом сурудҳои писандидаи ҷавонон, аз ҷумла «Сиёҳчашмак» ҷой дода шудааст. Ҳамчунин, Ҳабиб Ҳакимов продюсери мусиқавии яке аз сарояндаҳои ҷавонро ба зимма дорад, ки дар ин бора дар сӯҳбати рӯ ба рӯ бо ӯ ошно хоҳем шуд.

Мо тасмим гирифтем, ки бо раҳбари гурӯҳи «Фарзин», овозхони тоҷик сӯҳбати расонаиро доир кунем. Гуфта мешавад, ки солҳои қабл фаъолияти гурӯҳҳои ҷавони эстрадӣ рӯи саҳнаи тоҷик омаданд ва бо гузашти вақт, онҳо пароканда шуданд. Чаро гурӯҳҳои ҷавони эстрадӣ муваффақ нестанд? То куҷо «Фарзин» муваффақтарин гурӯҳи ҷавони эстрадӣ дар саҳнаи тоҷик хоҳад буд?

-Саволи нахуст чунин аст, ки чаро гурӯҳи «Фарзин» як муддат хомӯширо ихтироъ карда буду то имрӯз ягон консерти худро дар алоҳидагӣ баргузор накард?

-Ман аз соли 2004 ин ҷониб дар танҳои сарояндагӣ мекардам, соли 2011 боз бо гурӯҳи «Фарзин» якчанд суруд тайёр кардам. Баргузории консертро дар нақша дорем, шуморо ҳатман огоҳ месозем.

-Имрӯзҳо рафтуомад бо хонум Манижа Давлатова доред? Ӯ чӣ ҳол дорад? Метавонед каме маълумот диҳед? Хеле пазмонаш шудем.

-Манижаро дар рӯзҳои наздик дида будам ва ҳолу аҳволаш хело хуб аст, бо эҷодиёт машғул аст.

-Барои овозхон шудан истеъдод лозим аст, вале баъзан сарояндаҳои ба қавле хасакиву тасодуфӣ низ рӯи саҳна меоянд ва бо гузашти як муддати кӯтоҳ аз байн мераванд. Ба фикри шумо метавон гуфт, ки овозхон шудан низ тавассути шиносбозӣ сурат мегирад?

-Ман фикр мекунам нафаре, ки агар овози худодод дошта бошад, ҳамеша муваффақ мешавад. Вале, агар овози сусту заиф дошта бошад, ҳарчанд машқ кунад, бо эффектҳои компютерӣ онро оро диҳад, ҳамон гуна мемонад. Пӯшида нест, ки аз он замоне ки технологияҳои ҳозиразамон ба сарояндаҳо кӯмаки сурудхонӣ мекунанд, ҳаваси сароянда шудану ба саҳна баромадан барои бисёриҳо осон шудааст.

Шумо дуруст гуфтед, ҳозир зиёд мушоҳида мекунем, ки сарояндагоне шиносу маблағ доранд, ба консертҳову толорҳои ситораборон роҳ меёбанд. Сад афсӯс, ки байни ҷавонон сарояндагони хушовозу бомасъулят кам нестанд, вале онҳо роҳхат гирифта наметавонанд, албатта, ин аз надоштани маблағу шинос аст… Агар имконияти хуб медоштам, як маркази продюсерӣ барои ҷавононе, ки табиатан овозу истеъдоди худододӣ доранд, боз мекардам ва онҳоро дастгирӣ менамудам.

-Як вақт рӯи саҳнаи тоҷик гурӯҳҳои ҷавони эстрадӣ зиёд ба чашм мерасид, барои мисол «Иқбол», «Эҳсон», «Сайр» ва чанд гурӯҳи дигар. Аммо бинед дигар аз онҳо хабаре нест, зеро ҳама худаш ба қавле мустақил шуд ва гурӯҳҳо аз байн рафтанд. Шумо ҳамчун як нафаре, ки раҳбари гурӯҳи овозадори «Фарзин» ҳастед, гуфта метонед, ки чаро чунин аст ва гурӯҳҳо муваффақ нестанд, чаро онҳо яке пайдову яке гум мешаванд?

-Ман фикр мекунам, ки ин ҳатман аз худи санъаткор вобастагӣ дорад. Гурӯҳҳо гоҳ ба ҳам меоянду гоҳ пароканда мешаванд, ин аз худи онҳо вобастагӣ дорад. Барои ман як муддати дароз даркор буд, ки бисёри чизҳоро мулоҳизаву мушоҳида кунам ва баъди як муддати тӯлонӣ боз бо дастовези нав ба назди мухлисон омадам. Агар доим кӯшиш карда, дар ҷустуҷӯи як самту равияи тоза дар мусиқӣ бошӣ, муваффақ мешавӣ!

- Суоли навбати ҳамин аст, ки оё шумо то имрӯз бо кадоме аз сарояндагони тоҷик (бонуҳо) дуэт хондаед? Магар шумо аз фаъолияти гурӯҳҳои ҷавони эстрадӣ қаноатманд ҳастед? Чаро дуэтхонӣ дар байни сарояндагони ҷавон, мисли замони пештар барои мисол дуэтҳои Кармутулло Қурбон бо Ширинмоҳ мухлиси зиёд надоранд?

-Ман то имрӯз танҳо бо ду нафар: аввал дар соли 2003 бо Ширинмоҳ Ниҳолова ва соли 2008 бо Манижа Давлатова дуэт сароидам. Фикр мекунам, дуэти бо Манижа сароидаам бисёр муваффақ буд. Ман дар бораи фаъолияти эстрадии гурӯҳҳои ҷавон ҳеҷ гуфтание надорам, зеро онҳо бо хоҳиши худ ва чизи ба дил наздики худро месароянд ва бигзор ҳар яки онҳо кор кунанд ва муваффақ шаванд.

Нисбати дуэт ҳаминро мегӯям, ки бисёр дуэтҳои нағз дорем, аз он ҷумла, Садриддин бо Шабнам, Шаҳром бо Нигина ва дигарон, сабаб дар он аст, ки дар замонҳои пеш сурудҳоро ба воситаи телевизион пахш мекарданду ҳама онро медиду мешунид ва ошноӣ пайдо менамуд, он замон суруд муваффақ мешуд. Мутаассифона, айни замон бисёри санъаткоронро дар телевизион, умуман, намоиш намедиҳанд ва суруди хондаи онҳо ба мардум намерасад.

-Матни сурудҳое, ки шумо месароед, кӣ менависад? Шумо бештар аз навиштаҳои кадом шоирон истифода мекунед? Оҳангҳои шуморо кӣ месозад? Бо кадом оҳангсозон ҳамкорӣ доред?

-Аксаран аз матнҳои Орзу Исоев ва Лоиқ Шералӣ истифода мебарам. Аз ғазалиёти классикон низ дар сурудҳоям истифода кардаам. Барои мисол, аз Ҷалолиддини Румӣ ва Саъдӣ Шерозӣ. Ба ман ашъори Фуруғи Фаррухзод ва Фарзона низ писанд аст. Оҳангҳоро худам тайёр мекунам ва ҳамчунин, аз оҳангҳои Даврон Раҳматзод ҳам бисёр суруд омода кардаам…

-Чанд вақт пеш шумо дар Хуҷанд як шоу-барнома доштед, он бо хоҳиши мухлисони шумо буд? Баъдан як саволи дигар дорам, номи албоми нави шумо «Опс-Опс» аст, ин чӣ маъно дорад?

-Бале, моро даъват карданд ба Хуҷанд. Консерт хуб гузашт, мухлисон ҳам зиёд буданд. Ба суоли дуюми шумо гуфтаниям, ки ном гирифтани албоми нави мо ба ибораи «Опс-Опс» маънои ҳаяҷон, рақсидан ва париданро дар назар дорад…

-Шумо як замон шуҳрат баровардеду баъд хомӯширо ихтиёр кардед, ин хоҳишатон буд ё вазъи иқтисодӣ?

-Хоҳиши шахсиям буд, мехостам якчанд сол истироҳат карда, ягон чизи нав ҷустуҷӯ кунам.

-Айни замон шумо бо кадом сарояндагон ҳамкории эҷодӣ доред?

-Як суруди нав, дуэт тайёр намудем, ки Фарзонаи Хуршед бо Шабнами Сурайё месароянд. Ин суруд «Буро-Буро» ном дорад ва насиб бошад, рӯзҳои наздик он дастраси мухлисон мешавад. Ин қадами аввалини продюсерии ман буд. Ва айни ҳол бо Фарзонаи Хуршед кор бурда истодаам ва албоми нави ӯро омода карда истодаем. Инчунин дар ин рӯзҳо суруди дигареро бо номи «Садом Бизан»-ро сабт намудем, ки онро Фарзонаи Хуршед иҷро намуд ва ин суруди дуюмин бо ҳамкории ман ба вуқӯъ омад.

-Ҳабиб Ҳакимов дар зиндагӣ аз чӣ метарсад? Оё боре кадоме аз мухлисонатон ба сурудҳои шумо эрод гирифтаанд?

-Дар зиндагӣ худотарс ҳастам, лек зиёди мардум ин гапро мегӯянд, ки аз банда натарс, аз Худо тарс, аммо дар замони мо инсонҳое ҳам зиёданд, ки аз онҳо натарсӣ ва худро канор нагирифтан чандон хуб нест. Вале баъзе ҳолатҳо хоҳиши мухлисонро ба назар гирифтан хуб аст. Ман низ суруди «Кӯлоб меравам»-ро бо дархости мухлисонам аз шаҳри Кӯлоб омода карда будам.

-Барои сароянда чӣ муҳим аст, пул ё истеъдод? Чӣ чиз ба шумо илҳом мебахшад?

-Истеъдод муҳим аст ва ҳар як лаҳзаи зиндагонӣ барои сароянда илҳомбахш мебошад.

-Дар асл мухлис ё хонандаву бинанда бисёр мехохад, ки зиндагии пасипардагии нафари писандидааш огаҳ бошад. Ман низ пурсидани будам, ки Хабиб дар зиндагӣ чӣ гуна инсон аст?

-Фикр мекунам, инсони хубам (механдад), соҳиби се маълумоти олӣ ва донандаи хуби панҷ забони хоричӣ ҳастам. Ба фикрам, кифоя аст барои хуб будан (шӯхӣ буд).

-Чӣ тавре, ки малум аст, шумо ба синни 40-солагӣ қадам мондаед ва шумо ба пирӣ тан додани нестед ба мисли дигароне, ки аз шумо ҷавонан, лек дар саҳна аз шумо калон менамоянд. Сирри ҷавон мондани шумо дар чист?

-Рости гап, ман худро ҳамеша ҷавон ҳис мекунам, новобаста ба синну сол. Одами зиндадилам ва кӯшиш мекунам бо хурсандиву шодӣ ҳамсафар бошам. Ҷавон мондан сир надорад, ҳар яке шумо бояд инро ҳис кунед.

Мавод аз сомонаи «Tojnews» гирифта шудааст.

Бо хоҳиши бархе аз дӯстон онро мо бознашр ва бо ихтисорот рӯи сафҳаи хеш чоп кардем.

СОЛИ НАВ СИТОРАҲО КУҶО БУДАНД?

X-zero — Thu, 12 Jan 2012 18:09:08 GMT

Аксари ситораҳо дар арафаи идҳо хеле серкор мешаванд. Онҳо бояд иштироки худ ва дастаҳои мусиқиро дар маъракаҳои гуногуни давлативу ҷамъиятӣ танзим намоянд, чунки дар ин рӯзҳо даҳҳо идораву муассиса ва гурӯҳҳои мухталиф ҷамъомадҳои идона доранд ва мусиқӣ аз ҷузъҳои муҳими ин нишастҳост.

Барои бархе аз овозхонон ин роҳе дар шиносоии ҳунари худ бошад, барои баъзеи дигар дарёфти музди хуб ва барои сеюмиҳо хуш кардани табъи дӯсту ошно будааст.

Меҳринигори Рустам: «Музди корамро модарам медонанд»

- Бароям ин консерти сеюм хоҳад буд, ки ширкат меварзам: аввал дар консерти консерватория, баъд дар консерти радиои «Ховар» ширкат доштам ва ҳоло дар бӯстонсарои президентӣ, ки консерти давлатӣ аст, ширкат меварзам. Дар бораи музди корам, ростӣ, хабар надорам, зеро инро модарам, ки продюсери ман ҳастанд, медонанд.

Садриддини Наҷмиддин: «Вақте даъват карданд, пул ҳам медиҳанд»

- Айни ҳол ба консерти ширкате омодагӣ мебинам. То ин лаҳза дар чандин маҳфилҳо овозхонӣ кардам ва ба ростӣ, ҳисобашро гум намудаам. Аммо хаста нашудаам, зеро аз шодӣ овардан ба мардум хушҳол мегардам. Дар бораи чӣ қадар пул медиҳанд, чизе гуфта наметавонам. Ин махфӣ аст. Муҳим он аст, ки моро даъват мекунанд. Вақте даъват карданд, пул ҳам мешавад.

Ҳабиба Давлатова: Ба банкети шиносҳо бепул меравем

- Чанд рӯзи охир хеле серкорам. Бо банкетҳои солинавӣ, консертҳои хурду калон банд будам. Шиносҳову хешу табор бошанд, бепул меравем. Мо дар хизмати халқем-ку…

Баҳром Ғафурӣ: «Аз консертҳо хоҳанд-нахоҳанд пул мегирам»

- Фазои идона хастагиҳоямро баровардааст, зеро ҳар куҷо равам, чеҳраҳои хандонро мебинам. Ман аз консертҳо хоҳанд-нахоҳанд пул мегирам. Аммо ҳоло, ки ба консерти радиои «Ховар» дар Кохи Ваҳдат омодагӣ мебинам, пул намегирам. Зеро ин як консерти расмист ва моро эҳтиром карда, даъват кардаанд. Ҳамчун табриккунанда баромад мекунам.

Фирӯза Ҳафизова: «Ягон даъват ройгон нест»

Ба ҷуз консертҳо асосан дар банкетҳои корхонаҳои давлативу ғайридавлатӣ даъват мешавам ва бидуни шак, ин даъватҳо ройгон нестанд. Имрӯзҳо асосан мардум банкет мекунанд. Тӯй нест. Барои он ки ид аст. Мо ҳам бо мардум Соли навро ҷашн мегирем. Албатта, пуламонро медиҳанд.

Ҷонибеки Мурод: «Падарам нагузоштанд, Амрико равам»

- Ният доштам, ки ин Соли навро дар Амрико мегузаронам, аммо падарам – Ҷӯрабеки Мурод гуфтанд, ки бояд дар хона бошам. Ҳоло аз иштирок дар маҳфилҳо хеле хаста шудаам: Зеро маҳфилҳое, ки ман ширкат мекунам, гуногунанд. Бархе пул медиҳанд, баъзеҳои дигар шиносу бародар ҳастанд. Бархеҳо ҳам агар кампул бошанд, мефаҳмам онҳоро ҳам. Дар ятимхонаҳо ҳам овозхонӣ кардам. Зиндагӣ як хел нест-ку.

Шабнами Сурайё: «Ману Фарзона ба шабнишинӣ меравем»

-Мо ҳамроҳи хоҳарам Фарзонаи Хуршед ба як шабнишинӣ меравем. Фарзона барои омодагӣ дар мағоза харид мекунад ва ман бо ороиши мӯй машғул ҳастам.

Мы помним Дожди

X-zero — Tue, 10 Jan 2012 16:23:17 GMT

Вы знаете что такое шоу-бизнес? Знаете в этом бизнесе известность длится в течение секунды. Вы можете стать известны в миг, но люди продолжают терять интерес в лицах, потому что новые приходят каждую секунду. Сегодня я известен. Завтра не буду. Это нормально. Я понимаю, что это закончится также, как и начиналось – в миг. Но я буду идти дальше. Если Вы актёр или певец и грустите по этому поводу, то Вы выбрали неправильную профессию.

Но мы помним наше детство правда? Мы помнил песню "Дожди", которую исполняет Парвина Шукруллоева!